ŚW. FRANCISZEK

ZACZĄŁ PRZEKSZTAŁCAĆ SIĘ W MĘŻA DOSKONAŁEGO, STAWAĆ SIĘ KIMŚ INNYM.

DUCHOWOŚĆ FRANCISZKAŃSKA

Francesco

Młodość

Giovanni Bernardone urodził się wiosną, albo jesienią prawdopodobnie 1181 r. w rodzinnym Asyżu. Jako młody chłopiec, nie odznaczał się zbytnią religijnością. Był zresztą wychowywany na kupca( miał odziedziczyć po ojcu mały interes kupiecki). Uczęszczał do parafialnej szkoły św. Jerzego, gdzie otrzymał podstawowe wykształcenie. Do 21 roku życia prowadził beztroski i hulaszczy tryb życia, wtedy jednak zostaje wysłany na wojnę pomiędzy rodzinnym Asyżem, a Perugią. Na przełomie 1202-1203 jest więziony w mieście wroga, potem jednak powraca do Asyżu z powodu ciężkiej choroby. Wtedy też rozpoczyna się żmudny proces nawrócenia się Franciszka. W czasie wyprawy wojennej do Apuli, biedaczyna z Asyżu, ma objawienia. Duży wpływ na jego powrót do Ojca miały bezpośrednie spotkania z trędowatymi. Franciszek obdarzał ich opieką i troskliwością, byli dla niego kolejnym dowodem na dobroć Boga.

Odbuduj mój Kościół

W roku 1205, w San Damiano, słyszy głos Chrystusa, który nakazuje mu odbudować kościółek. W tym samym czasie popada w konflikt ze swoim ojcem. Dochodzi do tego, ze ojciec próbuje zamknąć go w piwnicy, a Franciszek wypiera się rodzinnego nazwiska. W 1206 roku Franciszek wezwany przez Sąd Biskupi wyrzeka się swojego majątku, ślubuje pokorę i ubóstwo. Wiosną 1209 Franciszek prosi w Rzymie o zatwierdzenie napisanej przez siebie Reguły. Innocenty III zatwierdza franciszkański sposób życia, polecając braciom mniejszym głoszenia nawrócenia i pokuty. W niedzielę palmową 1211 lub 1212 święty przyjmuje w Porcjunkuli Klarę Ofreduccio, powstaje Drugi Zakon – Klaryski. W następnych latach Franciszek informuje osobiście papieża o stanie rozwoju założonej przez siebie wspólnoty franciszkańskiej, spotykając się w Rzymie z Jakubiną Settesoli. Conte Orlando di Chiusi ofiarowuje franciszkanom Górę La Verna w Montefeltro. W nocy z 24 na 25 grudnia 1223 roku święty urządza w Greccio pierwszą w historii bożonarodzeniową szopkę. Następnego roku otrzymuje na Alvernii święte STYGMATY. W roku 1225 Franciszek zaczyna coraz bardziej odczuwać dolegliwości związane z chorobą oczu. Za namową brata Eliasza poddaje się bezskutecznym zabiegom lekarskim. Przebywając w tym czasie w kościele San Damiano układa Pieśń słoneczną.

Siostra śmierć

Ostatnie miesiące swego życia spędza podróżując od miasta do miasta, by pod koniec pory letniej 1226 powrócić do Asyżu. Umiera położony na własne życzenie na gołej ziemi w sobotę 3 października 1226 roku. Następnego dnia mieszkańcy Asyżu przenoszą ciało świętego do kościoła San Giorgio w środku miasta.

Franciszek dzisiaj

Święty przedstawiany jest w brązowym habicie franciszkańskim z kapturem, przepasany białym sznurem z trzema węzłami symbolizującymi trzy składane przez braci mniejszych śluby: posłuszeństwa, ubóstwa i czystości. Na wielu wizerunkach Franciszek trzyma w ręku krucyfiks, a u jego stóp znajduje się czaszka – symbole pokuty i umartwienia. Artyści niejednokrotnie ukazują świętego z przebitym bokiem, rękami i stopami – to tzw. stygmaty, które Biedaczyna z Asyżu otrzymał na Górze Alvernii 14 lub 15 września 1224 roku.